ilerde birgün resmimize bakıp gülecekmiyiz,yoksa of mu dicez bilemiyorum,resim çektirmek gibi bi hevesimde yok,aklımdaki senden bahsettim yani,
ne olacağını bilmeden,aniden ve merakla beklediğim bir filme başlıyorum sanki artık,neden böyle oldu ki? diye soramadanda geçemiyorum,bavulumu hazırlıklarken kışlıkların arasına yalnızlığımıda koydum,naftalin kokusundan sıkılan yalnzlığımla sana geliyorum belki..hiç dilini bilmediğim bir ülkeye gider gibi heyecanlıyım bu sefer...
seni japoncaya benzetiyorum,bunu sölemedim sana,belki utandığım ve içimde tutacağım çoğu şeyide sölemicem sana...susacam.neden japonca?onuda açıklayayım,çok gizemlisin japonya gibi,ve japonca kadar zorsun...japonya yalnz bir ada ülkesi,doğusunda güneş,batısında gün batımından başka hiç bi dostu olmayan yalnz bir ülkedir,uzaktır..sen ondan dolayı japoncasın bana...gizemlisin ve uzakdoğu kadar farklı...
neyse daha çok şey anlatırım,yazarım,söylerim ben...bi şiirde yazıyım fiyakalı olsun..
senin için yalnız bıraktım kendimi
fedakar aşık tadında değil yada aklanmaya çalışan yahuda tadında
öyle bıraktım işte elimde olmadan
hiçbir şey talep etmeden bıraktım
hatta bir ölü nasıl aklayamazsa kendisini
öyle....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder